33 dzień pielgrzymki – Monte do Gozo – Santiago de Compostela – 4,5 km

33 dzień pielgrzymki – Monte do Gozo – Santiago de Compostela – 4,5 km

Camino de Santiago (szlak świętego Jakuba) 33 dzień pielgrzymki – Monte do Gozo – Santiago de Compostela

Od rana czuję ekscytację i jestem wesoły, a to dlatego, że już za chwilę uda mi się spełnić moje marzenie. Nie zważam na deszcz i chłód. Idę i odczuwam radość. Deszcz szybko zmienia się mżawkę, a następnie całkiem zanika.

Droga do Santiago de Compostella

Schodzę z Monte do Gozo i po lewej stronie widzę czerwony napis z nazwą miasta. Patrzę się pod nogi, gdyż w ten szczególny dzień nie chcę zabłądzić. Mijam innych pielgrzymów, którzy tak jak ja czują, że są tak blisko i oczywiście wymieniamy się jeszcze raz pozdrowieniem – Buen Camino! Nagle muszla każe mi przejść na drugą stronę drogi i wejść do starego miasta. Kluczę wśród uliczek, aż w końcu wchodzę na plac przed katedrą. Czuję dreszcze, takie same jak wtedy, gdy 33 dni temu zaczynałem moją pielgrzymkę. Jestem szczęśliwy i każdy, kto na mnie spojrzy, widzi to na mojej twarzy.

Santiago de Compostela

To jest mój drugi raz w Santiago de Compostela. Pierwszy raz byłem w tym mieście w 2008 roku przy okazji wakacji w Portugalii. Jest jednak coś, co się zmieniło przez ten czas. Wtedy, gdy patrzyłem się na ludzi wchodzących z plecakami na plac, myślałem o nich ekscentrycy i nie rozumiałem, dlaczego chce im się przejść tak duży dystans, skoro można tutaj dojechać. Iść pomimo zmieniającej się pogody, mieć ze sobą i na sobie wciąż te same ubrania i jeszcze mieć z tego przyjemność. Wtedy myślałem, że to nie dla mnie. Jednak podczas mijających lat zmieniłem się, zmieniła mnie również ta droga i cieszę się, że nie kończę jej tutaj, ale pójdę dalej.

Proszę przypadkowego turystę o zrobienie zdjęcia, na którym stoję przed katedrą, a następnie idę odebrać swoją compostelę. Jest wczesna pora, więc po sprawdzeniu mojego credencialu szybko ją otrzymuję.

Przed katedrą w Santiago de Compostela

Teraz tylko pozostało mi zanieść plecak do albergue Seminario Menor (polecał mi go Izraelczyk oraz wczoraj poznana Gosia) i mogę zacząć zwiedzać. Po tylu dniach spędzonych w pokojach wieloosobowych postanawiam zaszaleć i biorę pokój 1 osobowy. Koszt to 15 euro.

Albergue Seminario Menor w Santiago de Compostela

Katedra w Santiago de Compostela

Do katedry idę już o 11:45, by zająć dobre miejsce i widzieć ołtarz podczas mszy. Na zakończenie mszy następuje to, na co czeka duża część pielgrzymów i turystów. W ruch idzie największa kadzielnica świata zwana Botafumeiro. To właśnie w Santiago pierwszy raz użyto kadzielnicy. Aż 8 mężczyzn potrzeba by rozkołysać pod sufit tą 60 kg kadzielnicę. Najpierw wolno i nisko, następnie coraz wyżej i szybciej kadzidło się unosi. Próbuje dosięgnąć raz nawy po prawej stronie, raz po lewej. W tle słychać organy i melodyjny śpiew siostry zakonnej. Widzimy dym i do naszych nozdrzy dochodzi zapach kadzidła. Pewnie nie jestem jedynym, który obawia się, że się ono urwie.

Główna msza święta w katedrze w Santiago de Compostela

Mam dużo czasu na zwiedzanie Santiago. Spaceruję uliczkami miasta i napawam swoje oczy zabytkami. Pielgrzymi w dalszym ciągu wchodzą do miasta i kierują się w stronę katedry. Tym którzy wydają się zgubieni, wskazuję drogę. Wokół jest również mnóstwo pielgrzymów, którzy podobnie jak ja, odebrali już swoją compostellę. Wszyscy jesteśmy jakoś dziwnie spokojni, uśmiechnięci i nieco zmęczeni.

Figura św. Jakuba w katedrze w Santiago de Compostela
Figura św. Jakuba w katedrze w Santiago de Compostela

Na jednym z placów spotykam dawno już niewidzianą Nicky z Holandii. Bardzo się cieszę na jej widok, ona również obejmuje mnie na przywitanie. Poszukuje polecanej przez pielgrzymów restauracji. Wspólnymi siłami udaje nam się ją znaleźć i zamawiamy obiad. Opowiadamy sobie, co się działo od ostatniego czasu. Co do obiadu, to mnie bardzo smakuje i jestem zadowolony z wyboru. Nicky jest wegetarianką i jest rozczarowana.

Po obiedzie udaję się na dalsze zwiedzanie miasta. Przede mną jeszcze miły wieczór, gdyż idę na kolację z Marco, Yasemin i Beatą, którzy dotarli do Santiago wczoraj. Dla nich to koniec pielgrzymki. Dziś pojechali jeszcze autobusem na wycieczkę do Finesterry, ale jutro każdy wraca w swoją stronę. Mówimy o naszych przeżyciach oraz o planach na przyszłość. Wiedzą, że jutro ruszam dalej i żałują, że nie mogę iść ze mną. Wierzę im.

Santiago do Compostela nocą
Santiago do Compostela nocą

Coś się skończyło, ale to jeszcze nie koniec. Przede mną do zrealizowania został mój plan maksimum, czyli dojście do puntu 0 do Finesterry.

Podobał Ci się mój wpis? Dołącz do podróży na FacebookuTwitterze Instagramie, aby zawsze być na bieżąco. Zapraszam również do lektury innych wpisów na https://podrozebezosci.pl.

4 thoughts on “33 dzień pielgrzymki – Monte do Gozo – Santiago de Compostela – 4,5 km

  1. Już nie pamiętam kiedy ostatnio tak z zapartym tchem cokolwiek czytałam. Pięknie opisane moje marzenie, które niestety jeszcze parę lat musi poczekać. Czytałam w domu, czytałam w tramwaju, w pracy na przerwie…. Teraz, kiedy dobrnęłam do końca, muszę przyznać, że mi mało.

  2. wiesz smutne to ,ze Twoja pielgrzymka dobiega konca, Pieknie ja opisales wykorzystujac przepiekne zdjecia, szacun dla Twojej pracy Powodzenia.

    1. Cieszę się, że Tobie się podoba. Mam nadzieję, że dojdziesz ze mną do punktu 0 🙂 Po Camino planuję pokazać kolejne miejsca i kraje, kto wie może i wśród nich znajdziesz coś ciekawego :).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.